Nawierzchnie zewnętrzne, ogrodzenia - nawierzchnie zewnętrzne
NAWIERZCHNIE ZEWNĘTRZNE, OGRODZENIA
- NAWIERZCHNIE ZEWNĘTRZNE -
W tworzeniu nawierzchni stosuje się następujące materiały:
4 ceramiczne (o zwartej strukturze - klinkierowe lub kamionkowe),
4 drewniane (bale, drewniana kostka brukowa),
4 kamienne (granitowe, bazaltowe),
4 tworzywa sztuczne (płytki i kostki z granulatu gumowego),
4 kruszywa (piasek, żwir, otoczaki, tłuczeń),
4 beton - nawierzchnie monolityczne z odciśniętym wzorem (beton stemplowany, płytki chodnikowe, kształtki i kostki betonowe),
4 asfalt,
4 żużel.
Coraz popularniejszym materiałem do kształtowania otoczenia domów jednorodzinnych, modernizacji nawierzchni chodnikowych i dróg wewnątrzosiedlowych jest kostka brukowa.
Nawierzchnia z kostki brukowej jest trwała i estetyczna, z innych zalet można wymienić:
4 możliwość stworzenia ciekawych form architektonicznych poprzez zastosowanie wielu kolorów i kształtów kostki,
4 łatwość usuwania awarii sieci zabudowanej pod ziemią - nawierzchnią taką można rozebrać i odtworzyć z powrotem bez strat materiałowych,
4 funkcjonalność kolorystyczna - poprzez zastosowanie różnych kolorów można różnicować funkcje fragmentów nawierzchni bez konieczności stosowania krawężników - np. rozgraniczyć parking od chodnika przez zastosowanie dwóch kolorów kostki,
4 wysoka odporność na obciążenia statyczne, dynamiczne i punktowe,
4 odporność na agresję chemiczna,
4 łatwość realizacji.
Najczęściej produkowane są kostki o grubości 6 i 8 cm, mogą być też o grubości 10 cm.
Grubość kostki dobiera się w następujacy sposób:
4 grubość 6 cm - dla przewidywanego tylko ruchu pieszego, ruchu pojazdów nie mechanicznych oraz ruchu samochodów do 3,5 tony,
4 grubość 8 cm - dla przewidywanego intensywnego ruchu samochodów osobowych, ciężarowych i innych ciężkich pojazdów,
4 grubość 10 cm - dla największych, intensywnych obciążeń - np. na placach przemysłowych.
Kostka powinna spełniać kilka kryteriów:
4 wymiarowość - dopuszczalne odchylenia: do 5 mm od grubości kostki, do 3 mm od wymiarów górnych krawędzi kostki,
4 mrozoodporność - element powinien wytrzymywać 30 cykli zamrażania i odmrażania w roztworze kwasu solnego,
4 ścieralność - dla kostki o grubości 6 cm powinna wynosić 4,5 mm, dla kostki o grubosci 8 cm - 3,5 mm,
4 wytrzymałość na ściskanie - kostki grubości 6 mm powinny wytrzymywać nacisk 35 MPa (klasa 35), grubość 8 cm - nacisk 50 MPa (klasa 50),
4 nasiakliwość - nie powinna być większa niż 5%.
O spełnianiu wyżej wymienionych kryteriów świadczy deklaracja zgodności z aprobatą techniczna.
Podczas układania kostki należy przestrzegać niżej wymienionych zasad - gwarantuje to prawidłowe zachowanie nawierzchni w trakcie użytkowania:
1. W pierwszej kolejności powinna być usunięta nienośna warstwa gruntu - od 30 do 50 cm, należy usunąć wszystkie korzenie i istniejące w tej warstwie rosliny, następnie podłoże to należy ukształtować i zagęścic walcem lub płytą wibracyjną.
2. Na tak przygotowanym podłożu wykonuje się warstwę podbudowy - może być ona wykonana z żwiru, grysu lub ł_uczenia wielkopiecowego. Jej grubość w przypadku intensywnego ruchu pojazdów mechanicznych powinna wynosić od 25 - 40 cm, w innych przypadkach wystarczy 15 cm.
3. Na warstwie podbudowy należy wykonać podsypkę, czyli warstwę wyrównawczą z piasku - grubość tej warstwy może być w granicach od 3 do 5 cm.
4. Następnie można na warstwie podsypki piaskowej układać już kostkę - bardzo ważne jest zachowanie szczelin (fug) pomiędzy poszczególnymi elementami o grubości około 3 mm.
5. Po zakończeniu czynności układania spoiny należy wypełnić piaskiem, a następnie całą powierzchnię ubić wibratorem płytowym.

















